MAŁGORZATA MARKIEWICZ „Nowo-twory”

weekend z artystką:
piątek 19 stycznia, godz.19.00 - 21.00
sobota 20 stycznia, godz. 11.00-14.00, i godz. 17.00-20.00
niedziela 21 stycznia, godz. 11.00-15.00.

Wystawa 19.01. – 10.02.

Artystka będzie do dyspozycji publiczności, jako moderator interaktywnych zdarzeń artystycznych:

„Zachęcam do przynoszenia swojej przeszłości i do zniszczenia jej w galerii oraz do wykonania symbolicznego NowoTwora i pozostawienia go razem z innymi. Zachęcam do spisania wszystkich tych rzeczy, których nikt nie wie oprócz Was - najstraszniejszych tajemnic, chwil w których czuliście upokorzenie, strach; które nie pozwalają normalnie funkcjonować, a potem pocięcie ich, zniszczenie i uwolnienie się od nich. Każdego dnia przed zaśnięciem wybaczaj sobie wszystkie błędy jakie popełniłaś/łeś; na tej zasadzie funkcjonuje chrześcijański wieczorny rachunek sumienia.” Małgorzata Markiewicz
 



 

NowoTwory
tworzone poza ciałem
kształty, obiekty z ubrań, już nie noszonych,
które są symbolicznym przedstawieniem nas samych,
ale nie są z nami integralne, zostały wypchnięte poza nas.
Symboliczne rozstanie z przeszłością,
istnieje tylko TU i Teraz
niech przeszłość nie stanowi pożywki naszego życia,
żyjąc nią nigdy nie jesteśmy tak naprawdę, nie żyjemy.
Nie ma nas w teraźniejszości,
życie mija na rozpamiętywaniu tego co było
i na przygotowaniach do tego co będzie.
A tym czasem przegapiamy to co najistotniejsze - Wieczność

Powłoką dla zamknięcia przeszłości zaśmiecającej umysł i ciało są stare ubrania, symboliczna skóra, która została wypełniona zutylizowanymi przez niszczarkę do dokumentów fragmentami  przeszłości - notatnikami, zapiskami na kartkach, papierami gromadzonymi przez dłuższy czas. W ten właśnie sposób został zniszczony także rozrachunek z samą sobą, spisany na kartkach pod postacią wszystkich tych rzeczy, które stanowią obciążenie dla mnie. Zdarzenia z przeszłości spychane zalegają w umyśle, a co za tym idzie również w ciele, stanowiąc potencjalne miejsce dla rozwoju ciała obcego, nieoswojonego – nowotworu.
Wśród pociętych na paski przez niszczarkę kartek znalazły się również ulotki reklamowe hipermarketów, dzienniki, magazyny dla kobiet, jednym słowem śmieci, podawane nam do konsumpcji, które mimowolnie wpadają w nasze ręce i które później bezmyślnie przeglądamy i czytamy łudząc się iż możemy dowiedzieć się z nich czegoś o teraźniejszości, o świecie, o życiu.

Wystawa powstała w wyniku potrzeby spojrzenia na życie przez pryzmat słów:
WSZYSTKO, CO JEST, JEST TERAZ.
WSZYSTKO, CO ŻYJE, ZYJE TERAZ.
CZAS TERAŹNIEJSZY JEST JEDYNYM ISTNIEJĄCYM CZASEM,
JEDYNĄ WIECZNOŚCIĄ.

Być może wystawa stanie się przyczyną refleksji nad tym tematem.


Program Operacyjny: Promocja twórczości
Dofinansowano ze środków Ministra kultury i Dziedzictwa Narodowego
Realized with financial support of the Ministry of Culture and National Heritage