|
ANNA CYRONEK-KALINOWSKA
- Liryka Abstrakcji
Anna Cyronek-Kalinowska urodzona
w 1919 roku. Studia w poznańskiej Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych
w pracowniach Eustachego Wasilkowskiego oraz Mariana Szmańdy, tam
uzyskała dyplom z wyróżnieniem w 1955 roku.
Na przełomie roku 2001/2002 “The Pollock-Krasner Foundation”, powołana
w 1985 roku przez żonę Jacksona Pollocka Lee Krasner przyznała jedno
z najbardziej prestiżowych stypendiów artystycznych na świecie
mieszkającej i pracującej w Polsce malarce Annie Cyronek-Kalinowskiej.
“The Pollock-Krasner Foundation” zajmuje
się promocją twórczości artystów z całego świata.
Polscy artyści promowani są przez Fundację od 1988 roku. Co roku
Fundacja wręcza stypendia artystyczne na podstawie dorobku artysty,
który w wypadku Anny Cyronek-Kalinowskiej obejmuje blisko
pięćdziesiąt lat pracy twrórczej cykle obrazów: lata
60-te “Elipsy”, lata 70-te “Kryształy”, “Układy” i “Konstrukcje”,
lata 80-te “Drobne formy”, lata 90-te “Struktury” . Prace Anny Cyronek-Kalinowskiej
to różne odmiany abstrakcji. Zazwyczaj malowne w seriach
obrazy, skoncentrowane na określaniu zagadnień dotyczących formy,
koloru i światła. Malarstwo abstrakcyjne, jak twierdzi artystka
“pozwala jej się przenieść w inną przestrzeń, kreować świat
odległy od realiów rzeczywistości i stwarza poczucie komfortu
psychicznego”. Artystka zafascynowana początkowo
ekspresją informelu ( lata pięćdziesiąte, początek lat sześćdziesiątych
), pod koniec lat sześćdziesiątych i w latach siedemdziesiątych
określiła się w sposób zdecydowany po stronie tradycji sztuki
geometrycznej i konstruktywistycznej, w jej nowej opartowskiej wersji.
Obrazy z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych są bardzo często
aluzją do natury. Podpatrywanie natury (artystka często tworzy w
plenerze) jest dla niej inspiracją, jak sama mówi "zaobserwowane
w naturze zagęszczenie form czy ich rozbicie, można uznać za rodzaj
tematów, które są rozwiązywane w języku plastycznym.
Tworzone przez artystkę układy form pełnych ruchu i napięć, o świetlistych,
wibrujących barwach, pozostają w określonym związku z światem rzeczywistym".
Anna Cyronek-Kalinowska mimo podeszłego wieku
nadal dużo maluje, bierze udział w wystawach (ostatnia wystawa w
Galerii Miejskiej “Arsenał” w Poznaniu 1999 r.) i wydarzeniach artystycznych
( I Poznański Festiwal Sztuki 1997 r.). Nigdy nie brakowało jej
i nadal nie brakuje siły charakteru i uporu. Wrodzona pracowitość
i pasja twórcza nie pozwala jej pozostawić bierną w dążeniu
do osiągnięcia swojej artystycznej tożsamości i niezależności. “Ważny
jest upór, charakter i praca, ciągła praca” - twierdzi wciąż
młoda duchem i pełna sił twórczych, mająca dziś osiemdziesiąt
trzy lata Anna Cyronek-Kalinowska. Dlatego znalazła się w Programie.
Dlatego warto zauważyć prace artystki w Polsce, tak jak zauważono
i doceniono je w Ameryce. Dlatego warto przyjrzeć się twórczości
Anny Cyronek-Kalinowskiej, obdarzonej niezwykłym darem twórczej
witalności i świeżością malarskich wizji każdego z jej obrazów.
Ważniejsze wydażenia
artystyczne z życia artystki:
1950-1955 Studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk
Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Architektury Wnętrz. Studiuje
m. in. pod kierunkiem prof. Eustachego Wasilkowskiego (malarstwo),
oraz Mariana Szmańdy (rysunek). 1955 Uzyskała dyplom z wyróżnieniem
w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu.
1959 Zaprezentowała swoje obrazy, wspólnie z T.
Kalinowskim w Pałacu Działyńskich w Poznaniu. Wystawy indywidualne
w BWA w Koszalinie i Klubie Inteligencji w Wałczu. 1960
Wystawa indywidualna malarstwa w Klubie ZPAP w Poznaniu. 1962
Brała udział w Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego
w Szczecinie. 1965 Uczestniczyła w Okręgowej Wystawie Malarstwa
Młodych, Galeria „Arsenał", Poznań z tekstów
w katalogu o artystce: Obrazy
malarzy skłaniających się ku abstrakcji jak "mondernizującej"
Anny Cyronek, nie pozbawione są bynajmniej znaczeń treściowych. 1967 Wystawa obrazów wspólnie
z T. Kalinowskim w Salonie ZPAP w Poznaniu. W malarstwie
Anny Cyronek stosunek form oparty jest na zasadzie współistnienia,
rywalizacja form. Obraz całą swoją powierzchnią określa przestrzeń,
ale jednocześnie sugeruje inne możliwości formy rozchodzącej
się i rozprzestrzeniającej w wyobraźni. 1969 Uczestniczyła
w Ogólnopolskiej Wystawie Malarstwa „Bielska Jesień",
BWA Bielsko-Biała, oraz w wystawie w Muzeum Narodowym
w Poznaniu. 1969/1970 Indywidualna wystawa malarstwa w Galerii
BWA „Arsenał", Poznań Anna Cyronek określiła się w
sposób absolutnie zdecydowany po stronie tradycji sztuki
geometrycznej i konstruktywistycznej w jej nowej opartowskiej
wersji. Wielkie dekoracyjne owale, elipsy lub ich fragmenty
traktowane płasko, czasem wręcz mechanicznie, stanowią podstawowy
temat wszystkich obrazów 1970 Wystawa indywidualna malarstwa w Galerii
„A" w Gnieźnie. Artystka zaprezentowała obrazy z cyklu
„Elipsy". Festiwal Malarstwa Współczesnego w Szczecinie
(nagroda) Brała udział w V Salonie Marcowym, BWA, Zakopane
Obecnie wystawiane płótna stanowią ostatni etap eksperymentów
w obrębie cyklu. Pozostając wierną elipsie zmienia układ elementów
wypełniających jej wnętrze. W miejsce konstrukcji opartych o
przeciwstawne sobie formy diagonalne, później centryczne,
pojawiają się nowe układy: horyzontalno-wertykalne, multiplikujące
swe identyczne kształty 1972
Uczestniczyła w wystawach:
„20-u z Poznania", BWA, Kraków Wystawa Plastyki
Poznańskiej, Brno Wystawy indywidualne w Lasznie (Galeria BWA)
i w Kaliszu. Kolor rytmizuje drobne formy kontrastujące z dużymi
płaszczyznami tła. W jednych obrazach przejścia kolorystyczne malowane
są kolor w kolor, w innych krawędzie małych płaszczyzn stykających
się ze sobą rytmizowane są różnymi barwami, jak czerwona
z niebieską, żółta z czarną, fioletowa z oranżową...
1974 Prezentowała obrazy na wystawie „Abstrakcja w środowisku
poznańskim", Galeria BWA, „Arsenał", Poznań. 1975
Brata udział w wystawach: „Malarstwo - Panorama XXX lecia"
CBWA „Zachęta", Warszawa „Malarstwo Poznańskie - najnowsze
tendencje", Muzeum Okręgowe, Gorzów WIkp. „Dzieła
współczesnych artystek polskich", Muzeum Narodowe,
Poznań Ogólnopolska Wystawa Malarstwa Współczesnego,
Muzeum Narodowe, Poznań Zaprezentowała obrazy z cyklu „Układy"
i „Struktury" w Galerii BWA w Zielonej Górze (Wspólnie
z Tadeuszem Kalinowskim), oraz w Galerii ODK „Na Skarpie"
w Poznaniu. 1979 Zrealizowała wystawę indywidualną w
Galerii BWA „Arsenał" w Poznaniu, na której pokazała
swoje najnowsze wielkoformatowe obrazy Ostatnie prace Anny Cyronek
zaskakują odmiennością formuły plastycznej. W porównaniu
do „graficznych" obrazów z połowy lat 70. obrazy
te są bardziej „malarskie". Tworzone przez artystkę układy
form pełnych ruchu i napięć, o świetlistych, wibrujących barwach,
pozostają w określonym związku ze światem rzeczywistym.
Nasuwają skojarzenia z formami organicznymi, są aluzją do pejzażu
oglądanego z lotu ptaka lub przywodzą na myśl przestrzenie międzyplanetarne.
1980 Udział w wystawie „35- lecie ZPAP", BWA, Poznań
1981 W ramach wymiany kulturalnej Poznania z Hanowerem
prezentowała prace na wystawie „Malarze z Poznania", Galeria
KUBUS, Hanower. 1982
Uczestniczyła w Festiwalu
Malarstwa Współczesnego, Szczecin, Zamek Książąt Pomorskich.
1984 Wystawa indywidualna malarstwa w Galerii BWA w Koninie.
W swoich obrazach widzę światy jakby pod mikroskopem. Formy nieregularne,
różnych wielkości organizują płaszczyznę - tworzą układ
dynamiczny, a rytmika znaków daje iluzję ruchu. 1986 Udział w wystawie „Artyści Poznania", Muzeum
Narodowe, Poznań, BWA „Arsenał", Poznań 1991 Prezentowała
obrazy na wystawie „ZPAP - Trwanie i Obecność", BWA „Arsenał",
Poznań 1992 Wystawa indywidualna obrazów
w BWA, „Arsenał" w Poznaniu. Na wystawie pokazała ponad
50 prac malarskich oraz szkice z lat 1982-1991. Wystawa
indywidualna malarstwa w Salonie Sztuki Współczesnej
w Bydgoszczy. 1986-1993 Uczestniczyła w ogólnopolskich
plenerach malarskich w Obrzycku. Mój udział w plenerach,
podpatrywanie natury jest inspirujące. Np. zagęszczanie form czy
ich rozbicie, ich dynamika, puszystość itp. Zaobserwowane w
naturze, można uznać za rodzaj „tematów", które
są rozwiązywane w języku plastycznym. 1993 Wystawa
indywidualna w Galerii Grażyny Kulczyk, Poznań Udział w Ogólnopolskiej
wystawie „Wektor sztuki", Galeria BWA, Poznań 1997
Brała udział w l Poznańskim Festiwalu Sztuki, Centrum Kultury
„Zamek", Poznań. 1999 Prezentowała obrazy na wystawach:
„Salon '99" Centrum Kultury „Zamek", Poznań „Galeria
ABC - Przypomnienie i Kontynuacja", Muzeum Początków
Państwa Polskiego w Gnieźnie Wystawa w Galerii Miejskiej „Arsenał"
w Poznaniu 2001 Przyznanie
stypendium The Pollock-Krasner Foundation, na rok 2001/2002
za całokształt twórczości. |
WYBRANE
OBRAZY Z WYSTAWY:
|