|
only in 
EUGENIUSZ MARKOWSKI
Urodził się w Warszawie w 1912 roku. Studiował
na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Tadeusza Pruszkowskiego.
Dyplom otrzymał w 1938 roku. Po ukończeniu studiów, wiele
lat pracował jako dziennikarz i dyplomata m.in. we Włoszech i Kanadzie.
Podczas pobytu we Włoszech związany był z grupą Libera Associazione Arti Figurative, z którą wielokrotnie wystawiał swoje
prace.
W 1955 roku Markowski powrócił do kraju.
Pięć lat później miała miejsce ekspozycja, dwudziestu jego
płócien, w warszawskiej Zachęcie. Od 1968 roku rozpoczął pracę pedagoga na
ASP w Warszawie.
Artysta uprawia malarstwo, rysunek i grafikę,
jest również autorem licznych scenografii. Przez wiele lat
jego
działalność artystyczna pozostawała niezauważana. Zmiana
w tej kwestii nastąpiła na początku lat osiemdziesiątych, wraz z
nadejściem fali nowego ekspresjonizmu. Artystę zaczęto postrzegać
wtedy,
jako jednego z duchowych patronów tego kierunku
obok A. Wróblewskiego, czy J. Panka.
Droga artystyczna,
którą obrał Markowski, była konsekwencją jego temperamentu.
Z jego dzieł emanuje fascynacja ludzkim bytem, niezależnie od tego,
czy ukazuje jego ciemną, czy jasną stronę. Obrazy pokazują
szeroki wachlarz ludzkich emocji. Postać ludzka, która jest
elementem dominującym w jego przedstawieniach, ulegała silnym deformacjom,
lub ukazywana była w sposób groteskowy.
Biografia artysty
uwikłana była w splot różnorodnych wydarzeń historycznych.
Był świadkiem triumfu i agonii faszyzmu w Europie, obserwował narodziny
i upadek komunizmu w Polsce, oraz zjawisko odnowy moralnej we Włoszech.
Miało to ogromny wpływ na całokształt jego twórczości, w
której zawarta jest refleksja nad historią, biologią i naturą
człowieka, wraz z ich wzajemnymi relacjami. W niektórych
przedstawieniach artysta posłużył się aluzjami do antyku i mitologii.
W okresie sześćdziesięciu lat pracy twórczej jego sztuka
ulegała ewolucji, przy czym ewolucja ta przebiegała niezależnie
od panujących trendów.
Dzieła Markowskiego charakteryzują
się mocną,
zróżnicowaną kolorystyką i bogatą fakturą.
Niektórzy krytycy dostrzegają w jego warsztacie analogie
z art - brut, inni dostrzegają w nich antyestetyczną postawę artysty.
Na przestrzeni lat, można zaobserwować
w jego twórczości,
zjawisko redukcji używanych środków wyrazu i uproszczenie
form pod względem ich dekoracyjności. Następstwem tego, była wzmagająca
się w jego dziełach ekspresja przedstawień.Tylko obrazy tworzone
w ostatniej dekadzie mają nieco inny charakter. Są one barwniejsze
i nieco mniej satyryczne, dominuje w nich czerwień.
Eugeniusz
Markowski to artysta znany i ceniony.
Jego prace wielokrotnie
prezentowane były na licznych wystawach w kraju i za granicą (m.in.
w 1963 roku brał udział w Biennale Sztuki w Sâ o Paolo).
W 1984 otrzymał nagrodę C. K. Norwida, a w 1998
został laureatem
ustanowionej w Poznaniu Nagrody Kolekcjonerów im.dr L. Siudy.
Obecnie artysta obchodzi jubileusz 90 - tych urodzin i pomimo tak
sędziwego wieku, nadal pozostaje aktywny twórczo. |
WYBRANE
OBRAZY Z WYSTAWY:
>> zobacz
wszystkie !
 informacje
o możliwości zakupu objektu I wystawach
|
