wystawieny przez galerię program:

■  artefiera  / group 2007
■  
kunst zurich  / group 2006

■  art cologne  / group 2006
■  
subtitles / solo 2006

■  
scope london / group 2006

■  
viennafair  / group 2006

■  
artefiera / group
2006
■  previev berlin / group 2005
■  supermarket of art / group 2005
■  art poznań 05 / group 2005
■  levels of art / group 2003


KATALOG PDF 8 MB

linki :


■ 
ivonikic.com

■ artfacts.net
■ obieg.pl
■ culture.pl
■ obieg.pl
■ artbiznes.pl
■ culture.pl
■ kultur.de.
■ saatchi.online
■ freeart.pl/pokaz
■ sztuka.net
■ csw.art
■ nnmag.net
■ galeria.legnica.pl
■ kuluary.prh.pl

    gdzie znajdziecie aryistę:

 ivo nikić     prezentacja prac               NOWE OBRAZY PDF 6 MB

     l_flag_germany.gif       

 

Ivo Nikić – urodzony w 1974 roku w Pristinie (Serbia), mieszka i pracuje w Warszawie. Dyplom z malarstwa w warszawskiej ASP. Instynkt malarza, wrażliwość pulsująca miejskim żywiołem, chłopięca ciekawość, baczna, drobiazgowa obserwacja – to ważne cechy jego twórczości. Maluje zniszczone, używane przedmioty, uliczne brudy bezwolnie unoszone podmuchem wiatru, zakamarki mieszkań, ślady zdarzeń. Wybierając fragmenty, charakterystycznie kadruje pole obrazu, patrząc w głąb, do środka, jakby zaglądał w sen. Cicho, spokojnie, nostalgicznie. Nikić tropi najdrobniejsze znaki działalności człowieka, które w swojej lakoniczności są bardzo wiarygodne. Przeprowadza uważny proces analizy, pytając o najdrobniejsze szczegóły: dlaczego? Tropy prowadzą go do nieoczekiwanych odkryć, które dokumentuje w swoich obrazach. Tworzą one spójną opowieść o nadrealnym świecie pomijanych fragmentów rzeczywistości. Często w śledzeniu i tropieniu przyczyn cofa się w przeszłość, co sprawia, że poprzez udokumentowanie przebiegu czasu odnosimy wrażenie, że jego obrazy opowiadają o spokojnym i logicznym, egzystencjalnym procesie starzenia i destrukcji. Nikić łączy klasyczne pojęcie malarstwa z konceptualnie zaaranżowaną całością. Każdy z jego obrazów z osobna obdarzony jest niezwykłą poetyką malarską, stanowiąc integralną całość. Jednak są one jedynie „dowodem rzeczowym” w długim procesie dochodzenia do odkrywania prawdy. Obrazy Iva są zjawiskowe, malowane lekko, zwykle w opanowanej kolorystyce, formą kontrastują mocno z wybranym tematem. Są przedstawieniem stanu rzeczy takim, jaki on jest. Nie stanowią jednak dokumentacji, są wyraźnie poetyckim odniesieniem do bliskiej, doświadczanej codzienności. Cennymi refleksjami o świecie, który czasami żyje zbyt szybko, konsumuje za dużo, zbyt wiele żąda. Ivo Nikić posługuje się w swoich pracach malarstwem, fotografią, filmem wideo, tworzy obiekty i instalacje. Aktywny na wielu płaszczyznach: współtworzy latającą galerię szu szu, był jednym z organizatorów projektu Nowa Polska 70-80 w Lille (Francja 2004). Otrzymał nagrodę Ministra Kultury.

 

 prezentacja prac                                                                                                                  

 

MALARSTWO




Little GirI, 2005
 -acrylic on canvas, 114 x 146 cm                              more works
 
Napisy Końcowe, 2005
 -acrylic on canvas, 114 x 146 cm                              more works
                                                                            



Artysta przykłada szczególną wagę do malarstwa. Pokazuje nasze środowisko w naturalnych zależnościach. Wyjawia nam swoje fascynacje. Wielokrotnie odkrywa przed widzem swoją prywatność. Niczym zapiski w notesie maluje odcisk po filiżance od kawy, brud autobusu, wygnieciony rachunek z poczty, mural na ścianie kamienicy, ukryty tatuaż, nocny mroczny film…

NAPISY KOŃCOWE

presented by gallery Program at
 Gallery Program 06
 
Arte Fiera 06
 Vienna Fair 06
Napisy końcowe to cykl obrazów, które wypełnia ekran telewizora, na którym pojawia się postać małej dziewczynki, litery i znaki. Nieokreślona projekcja wypełniona migotliwym szumem transmisji. Niepokojąca atmosfera pół snu, pół jawy. Jak spod przymkniętych powiek, na granicy snu, drży zamglony obraz. Niewyraźne kontury napisów końcowych, zamazane sylwetki dziewczynki wypełniają kadr filmu - kadr obrazu. Patrząc w nieostry obraz próbujemy rozszyfrować co zawierają napisy, jak nazywa się przykuwająca uwagę postać. Obsesja identyfikowania, nazywania, segregowania i oddzielania znaczeń są wyraźnie zaznaczone. Połączenie czasu rzeczywistego z sennym majaczeniem, gdzie zmrużone oczy wprowadzają zmysły w przekłamanie wiadomości, potęguje odczucie niepewności, zagrożenia. Namalowane monochromatycznie obrazy przez migotliwe szarości wydzielają aurę ponurej tajemnicy, poczucia zawieszenia. W dialogu z takim przekazem wiele określonych relacji otrzymuje nowe możliwości interpretacji.
 

 


Pitbull, 2005 
 -acrylic on canvas, 92 x 73 cm                              more works

                                                                             


TATUAŻE 2005

presented by gallery Program at
 Vienna Fair 06
 Art Fiera 06
 Supermarket of Art 05
 Preview Berlin 05
Cykl zawiera dwie grupy obrazów. Jedna pokazuje różne części ciała pokryte rysunkiem tatuażu. Druga pobrudzone poprzez wielokrotne przeglądanie strony z katalogów z rysunkami tematów tatuaży. Wybrany motyw w dużym stopniu określa osobowość tatuowanego, jak swoisty stygmat trwale naznacza człowieka. Tatuaż to pojemny obraz-manifest. Rysunek wyznaje miłość, mówi o fascynacjach, jest protestem, dialogiem czy po prostu ozdobą. Powstający w wyobraźni, zazwyczaj zjawia się na ciele osoby silnie zdeterminowanej. Emisja zawiera komunikat, czytelne znaki, które stanowią konkretny przekaz. Innym razem rysunek zostaje skopiowany z istniejącej matrycy, jest jak seria produkowanych ubrań. Nie do końca jednak, bo jest tylko standaryzowanym rysunkiem – to fakt tatuażu powoduje że staje się unikalny. Artysta w charakterystycznym dla siebie śledztwie maluje skórę zaraz po zakończeniu zabiegu. Pobrudzona, ze śladami krwi i zaczerwienieniami staje się dokumentem, dowodem podjętej trwałej decyzji, wyboru jednego z tysięcy wzorów, zreprodukowanych wcześniej na wymiętych, zatłuszczonych od palców kserokopiach z katalogu. Wybór najpopularniejszych wzorów jest dokonywany właśnie z kartek noszących największe ślady zniszczeń, przez co staje się on popkulturowym faktem.

 

            
cycle Browsing, 2005  -acrylic on canvas, 33 x 24 cm

    
 
more works

 


FILMY



Dog in the Zoo, 2005
 -video/DVD 19:10 min                                     more works

                                                                              


DOG IN THE ZOO 2005

presented by gallery Program at
 Night of Museums 06
Tym razem artysta zafascynował się psem swoich przyjaciół. Pies – stworzenie o przeciwstawnych postawach: przyjaciela i wroga. Nieprzewidywalny jak gry, które sobie wymyśla. Po spacerze zawsze przynosi do domu trofea: długie gałęzie czy kije, często zdobyte siłą od innych psów, są dowodem dominacji, przewagi zwierzęcia. Rytuał ten przywodzi na myśl myśliwych, którzy wieszają na ścianach swoich domów niedźwiedzie skóry i poroża. Pies bohater – przynosi swoje trofeum do domu, oczekując od pana nagrody. Pies Panna Śliwka, bohaterka filmu Nikicia, każdego dnia układa swoje zdobycze w jednym miejscu: przed wejściowymi drzwiami do domku. Każdy zdobyty patyk ma dla Śliwki ogromne znaczenie. Kiedy pewnego razu wszystkie patyki zostały spalone, Śliwka była bardzo zawiedziona. Od tamtej pory każdy patyk ma zawsze swoje wybrane, konkretne miejsce przed domem.

 


OBJEKTY

 
Polklore / Animals, 2005                       
bird, dif.materials                             

Cupboard, 2005

plexi, dif.materials
 

                                                                                                                                 


Wszystkie obiekty Iva Nikicia powstawały dla konkretnych wystaw, w odpowiednich kontekstach. Nie mają wspólnych cech formalnych, poza opisaną wcześniej rolą „dowodu rzeczowego” w przeprowadzanym konceptualnie dochodzeniu.

Polklore/Zwierzaki
powstały specjalnie na wystawę w Stuttgarcie, nawiązują do polskiego folkloru. Ivo ustawił wypchane zwierzaki ubrane w kostiumy nawiązujące do strojów myśliwego, gospodyni domowej i cygana (stroje także zostały zaprojektowane przez Iva) przy stoliku z „folk”-wódką. Tak jak mówił Baj Maj – przyjaciel grupy szu szu, nieprofesjonalny artysta, który im często „podpowiada”: „sztuka ludowa ma wywołać śmiech”. Realizacja jest odpowiedzią. Jest zabawna, ale nie jest do końca wesoła. Wywołuje uśmiech, nie przesłaniając pola innym refleksjom, często mało zabawnym, które pokazują niezdrową wesołość za wszelką cenę. Tutaj za cenę życia wypchanych zwierząt, które artysta kupował na jarmarkach.

Motyw zużytych rzeczy często pojawiający się w malarstwie posłużył jako ekstremalny temat instalacji Szafka. Inspiracją była rozmowa z lekarzem, który opowiedział artyście o pewnym istniejącym przedmiocie, któremu towarzyszy nierozerwalnie splot dość makabrycznych sytuacji. Otóż opowieść dotyczyła niewiarygodnych zdarzeń i nieprawdopodobnych rzeczy, jakich ludzie używają podczas seksualnych gier. W szafce znalazły się idealne imitacje przedmiotów, które kiedyś zostały chirurgicznie usunięte, wyjęte z ciał ludzkich per rectum. Pobrudzone dowodami nieokiełznanej ludzkiej wyobraźni seksualnej, wywołują oczywistą reakcję zaciekawienia i odrzucenia jednocześnie. Wesołości, żartu, ale także wstrętu i wstydu. Ich ilość sprawia, że opowiedziane historie nagle jawią się jako całkiem częste, jako właściwe dużej części społeczeństwa. Zjawiska, które artysta dostrzegł i pokazał nam, bawiąc się naszą nieokreśloną reakcją.
 

 


POZOSTAŁE PRACE

  Bus Stop, 2003  series city landscapes -acrylic on canvas,  110 x 140 cm                                                       more works


  Thanks, 2006  from the series Little Girl  -acrylic on canvas,  114 x 146 cm                                                         more works


 
up